به من یاد دادی که سعی کنم آدما رو بهتر بشناسم
که هرکسی رو باور نکنم
.......................
آره به خاطر تمام بدی ها و نامردی هایی که در حق من کردی ازت ممنونم
آتشی خاموشو بی رونق......
فرزند آتشم.....آتشی که سوخت و خاکستر شد.....
و از من چیزی به جای نماند
جز نامی به یادگار.....
و خاکستری خاموش....افسرده و زار
ولی حالا
خیلی وقته که حتی من رو یادت نمیاد....
از روزی که رفتی......
هرروز سر خاکتم
اونجا تنها جاییه که فکر میکنم
هنوز کنار همیم
ای نامهربون یار من
