اگر هر آنچه که مینویسم رنگی از غم دارد......
اگر حال و هوایم بوی تنهایی دارد.....
اگر همیشه غمگینم......
یا اگر مونسم اتاق تاریک است و تنهایی.....
شاید دلیلش تو باشی......
تو که بی من رفتی.....
و برایم تنها خاکستری ها را باقی گذاشتی....
حال و هوایم را بردی و شادیم را نابود کردی........
و اتاقم که سرشار از خاطرات توست.....
شاید دلیلش تو باشی....
و امید به تو...
به بازگشتت...
هرچند میدانم.... که رفتنت بی بازگشت بود....امید من....بیهوده و پوچ....
شنبه پنجم خرداد 1386 |